شب بود

دلنوشتهشب ها، آه از این شب ها اما من عاشق همین شب ها هستم اما روزها وای بر این روزها که مرا پرت می کند از خود به بیرون هر چه می خواهم خود را واردش کنم نمی گذارد. اما شب ها، این شب های پر مسیر مرا در خود جای می دهد و غرق در خودش می کند. می دانی منظورم چیست؟ من در شب ها با دنیا آشتی می کنم زیرا مرا می برد به سفر، سفری به کوه ها، دشت ها، دریاها، جنگل های دور دست حتی دره های عمیق و بکر، او مرا با خود می برد پیش کسانی که دوستشان دارم ببینم، جاهایی که دوستشان دارم بروم و کارهایی که دوستشان دارم تا انج